The Final Comedown

THE FINAL COMEDOWN

2010-03-29T15:33:00.001+02:00

More soon, some place else...

DAILY DOSE #27

2010-02-23T11:15:00.007+01:00

Er is weinig geweten van Index, behalve dat ze uit Detroit komen en dat ze optrokken met Alice Cooper en Suzi Quattro bij het begin van hun respectievelijke carrières... Alice Cooper (en in mindere mate Suzi Quattro) kent iedereen natuurlijk, en - als je luistert naar Rainy, Starless nights - vraag je je ongetwijfeld af waarom Index niet in dat rijtje staat.... Fucking beauty!

HISTORICAL PORNO

2010-02-22T16:04:00.007+01:00

Het is ondertussen al van Lindsay Blowhan geleden dat het hier nog eens over tieten & consoorten ging, dus daar moest wel dringend verandering in komen. 't Is natuurlijk ook altijd een beetje kwestie van 'onschuldige' websurfers hier per toeval te laten belanden, waarna ze uiteraard voor eeuwig en altijd trouw zullen blijven aan deze blog. Soit, porno dus...

Pas op! Deze keer geen flauwe parodieën op Sarah Palin of gratuite reclames van Burger King seven inchers. Nope, nope. Vandaag gaan we een klein beetje aan geschiedsvervalsing doen, onder deskundige leiding van Lasse Braun. Dat is de nom de plume van een onbekende Italiaanse pornoregisseur, wiens missie het was om zijn volk historisch herop te voeden. Door middel van pornofilms? Qué? Jazeker. Zonder in stereotypes te willen denken, in Italië mogen ze daar inderdaad dringend iets aan doen. Soit, porno dus...

In Vikings volgt de regisseur (die we voor de gemakkelijkheid verder gewoon Lasse gaan noemen) een bende vikingen die - ironisch genoeg - onder leiding van een koningin op strooptocht gaan langs het Europese vasteland om rijk te worden, maar ook vooral om hun genen door te geven aan nietsvermoedende, onschuldig uitziende West-Europese meisjes. En Lasse zal er wel niet zo ver naast zitten met zijn benadering, want wie gaat nu ontkennen dat wij Belgen (en Nederlanders en Fransen en Duitsers) nogal goed gelijken op onze Scandinavische medemensen? Natuurlijk wordt er hier en daar wel wat gesimplifieerd, en de Vikingen zullen waarschijnlijk wel minder vriendelijk geweest zijn als de bebaarde en gerokte koene ridders uit deze film. Maar goed, 't is nog altijd een seksfilm natuurlijk.

Klik hier om een hoofdstuk - getiteld Victory For The Queen - te downloaden. In het fragment zijn we getuige van de avonturen van twee (veel te mooie) nonnetjes die schapen aan het hoeden zijn. Aangezien dat nogal vaak een ietwat saaie bedoening is (zeker als je het elke dag moet doen), beslissen de meiden om wat met elkaar te rollebollen in het prachtige decor. En op dat moment komen de vikings natuurlijk toevallig aangespoeld. Na wat gegluur door de bosjes en een hoop close-ups van verbaasde schapenkoppen, begint een ongeziene klopjacht van zo'n 10 seconden op de nonnetjes. Vikings kunnen namelijk héél snel lopen, waarschijnlijk omdat ze zo lang moeten stil zitten op die boten van hen. Daarna is het basically één opeenvolging van - opnieuw - verbaasde schapenkoppen en neukpartijen die schots-en-scheef in beeld gebracht zijn op Super 8 film. De soundtrack is trouwens ook serieus de moeite... Of wat gedacht van twee nonnen die lustig liggen te minetten in de zon op de tonen van Killer Queen?

DAILY DOSE #26

2010-02-20T10:59:00.005+01:00

Nummer 1 van de Amsterdam-tapes.

Linda Perhacs - Chimacum rain

Een ander nummer vanop het album - If you were my man - staat trouwens ook op de soundtrack van Daft Punk's Electroma. Voor al wie niet gelooft dat een woestijn best sexy kan zijn...

LINDA PERHACS- 'IF YOU WERE MY MAN' from LINDA PERHACS on Vimeo.

CAN I GET A RELAUNCH?

2010-02-19T21:49:00.005+01:00

Het lijkt ondertussen al weer eeuwen geleden (internet-wise dan toch) dat hier iets verschenen is. Maar nu ik toch ziek ben en dus wat tijd heb, kan ik evengoed de draad weer oppikken... Verwacht je de komende dagen maar aan een pak nonsens en een paar daily doses die ik in Amsterdam heb gescoord! In afwachting alvast één van de mooiste lovesongs aller tijden, en dat van niemand minder dan Olivia Newton John... Huh!? Wat zeg je? Jazeker!

DAILY DOSE #25

2010-02-11T17:20:00.007+01:00

Fucking beauty...

SMOGALARM

2010-02-10T12:56:00.003+01:00

Het smogalarm loopt vandaag af, dus mag je opnieuw 120 km/u rijden op de snelwegen. Nice one, Intergewestelijke Cel voor het Leefmilieu!

SCHRIJVEN IS EEN MANNENVAK

2010-02-10T10:32:00.007+01:00

Het is niet zonder trots dat ik vandaag een gastblog aankondig van Jan Goeminne (u misschien ook bekend als Jan Tje). Naar aanleiding van een discussie die we onlangs voerden, schreef hij volgend epistel. Reageer gerust mocht je het niet eens zijn met z'n stelling, maar weet dat je van goede huize zult moeten komen om gelijk te krijgen....

Vrouwen zijn slecht in boeken schrijven. Dat is een stelling van mij. Je zou natuurlijk kunnen zeggen: gij seksist, maar zo simpel is het niet. (Niet zoals één van die laatste boeken geschreven door een vrouw, dat ik tot mijn eigen scha in handen kreeg. Het was 'Slaap!' van Annelies Verbeke. Wat een flutboek was me dat; steek twee rare mensen in een verhaal zonder slaap en gebruik wat abnormale werkwoorden.)

Ik ben ten eerste geen seksist omdat ik vind dat er meer dingen zijn waar vrouwen beter in zijn dan omgekeerd. Strijken en kuisen bijvoorbeeld, maar ook minder voor de hand liggende dingen als voetbal spelen – puur op techniek heb ik de mooiste matchen gezien tijdens wk's voor vrouwen. Duitse vrouwen nog wel.

Ik vind mezelf ook geen seksist omdat toen jaren geleden professor Keunen van één of ander inleidend literatuurvak vroeg of er feministen in het auditorium zaten, ik de enige was die zijn hand in de lucht stak. Dat heeft mijn reputatie van rare loner die dag veel goed gedaan.

Kijk in je boekenkast! Maar eerst en vooral, neem alle boeken uit het rek die geschreven zijn voor 1970, kwestie van ongelijke kansen en dergelijke. Veel vrouwen? Nope. Ik ken er een paar: Donna Tartt schreef een onvergetelijke roman, en erna een betere roman die mij en veel andere lezers veel minder boeide, en niet om seksistische redenen. Bovendien had Donna voor elk van haar boeken op zijn minst tien jaar de tijd nodig. Dikke boeken waren het zeker. Maar dat is War & Peace van Tolstoy nog veel meer, en naar verluid deed die er slechts enkele maanden over. Een meid deed de afwas, dat wel.

Iris Murdoch vind ik ook goed, maar dat is dan weer een halve vent (zie bovenstaande foto!). Hetzelfde geldt eigenlijk voor Doris Lessing, die vijftig jaar geleden gelijk een jeanne d'arc haar middelvinger opstak in plaats van braaf 'ja' te knikken en daar boeken over schreef. In die tijd noemde men zo'n mensen feministen. Hippie was ze ook.

Pat Barker is ook wel zo een vrouw die kan schrijven, over venten in de Eerste Wereldoorlog nog wel. Maar één van haar personages is Wilfred Owen (klik!). Had ze misschien hulp nodig? Toegegeven: goeie boeken. En van Sylvia Plath haar gedichten ben ik ook nog altijd fan. Amélie Nothomb heeft haar momenten.

Nuanceren dan maar? Mij goed, maar dan wel als volgt: Sinds een tijd ben ik begonnen met Russische literatuur (Solzhenitsyn, Chekhov, Gogol, Turgenev,...) en eigenlijk niet meer gestopt. Stuk voor stuk stoten die boeken eerdere, meestal Angelsaksische van tronen. Zelfs Henry James is in gevaar. Literatuur dus van een land waaruit nog geen enkele schrijvende vrouw mij ooit heeft bereikt, maar waar een vent miljoenen landgenoten naar Siberia stuurde en de strot omwrong.

BEST BOB MARLEY T-SHIRT EVER

2010-02-09T23:41:00.004+01:00

Tachtigste post al trouwens... Op naar de honderd.

DAILY DOSE #24

2010-02-09T13:16:00.002+01:00

DAILY DOSE #23

2010-02-08T12:36:00.004+01:00

Omdat Erlend altijd één van m'n grote helden is geweest (zelfs z'n oranje fond de teint heeft daar niets aan veranderd). Omdat hij op deze track van Caribou wel héél hard klinkt als Arthur Russel, nog zo'n grote held. Daarom zeg ik, en jullie allemaal in koor: Øyeah!

Caribou feat. Erlend Øye - Odessa

BOLLYWOOD = JOLLY GOOD!

2010-02-06T19:11:00.008+01:00

Tim Koh heeft een geweldige bollywoodmix gemaakt voor het al even geweldige Brown Town... Een specialleke voor mensen bij wie het kwijl spontaan uit de mondhoeken begint te lopen bij het zien van ronkende namen als Asha Bhosle of Bappi Lahiri! Klik hier om te luisteren of te downloaden. De mix klokt net onder de 37 minuten af, kwestie van niet te OD'en op het cheesy gegiechel en de plastieken beats. TANDOORI MASALA!

DAILY DOSE #22

2010-02-06T19:07:00.003+01:00

NUTTIG BESTEED BELASTINGSGELD

2010-02-04T14:33:00.004+01:00

Normaal kan ik niet naar de radio luisteren uit plaatsvervangende schaamte (met dank aan alle onbekwame spring-in-'t-veld-presentatrices & aan de adhd-trend die zich de voorbije jaren heeft voortgezet...), maar vandaag ben ik - per toeval - op een uitstekend uur radio gestoten. Jonas Boel van Focus Knack heeft op stubru het laatste uurtje muziek van Select ge-duh-selecteerd. Klik hier om naar de juiste select-pagina te gaan, en dan moet je gewoon zorgen dat je op de juiste aflevering klikt... Met muziek van onder andere Den Haan, The Drums, Wanda Jackson en een portie Bollywood (Bappi Lahiri ftw!). Enjoy!

IS U GHETTO?

2010-02-04T10:23:00.003+01:00

Epic fail provided by the lovely Cockring Bambi. Check trouwens zeker ook eens googlegooglegooglegoogle, voor al uw multi-taskproblemen!

DAILY DOSE #21

2010-02-03T20:48:00.006+01:00

Het is alweer een tijdje geleden, maar we zijn terug! Vandaag gevonden bij de plaatselijke platenboer (samen met onder andere Spirit - die ik hier al gepost heb - en US69)... Bij deze is het vandaag dus officiëel psychedelica-day!
x

DAILY DOSE #20

2010-01-27T17:31:00.004+01:00

Met dank aan de almachtige Sixsixsixties voor de tip!

MIAUW

2010-01-26T13:53:00.004+01:00

No comment.

DAILY DOSE #19

2010-01-25T14:24:00.003+01:00

Chéri, je te fais un gros bisou, je t'embrasse fort.

THE FINAL PANDA

2010-01-25T13:03:00.003+01:00

Lang leve de Fiat Panda!

SHE BRINGS THE RAIN

2010-01-24T14:48:00.004+01:00

Yes I care if she brings me spring
But don't care about nothing
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain

In the dawn of the silvery day
Clouds seem to melt away
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain

She brings the rain, it feels like spring
Magic mushrooms out of dreams
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain

So mellow yellow grey disappears
Flying on the raven's wing
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain

Yes I care, she brings me spring
But don't care about nothing
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain

She brings the rain, it feels like spring
Magic mushrooms out of things
She brings the rain, it feels like spring
She brings the rain, it feels like spring
She brings the rain, it feels like spring
She brings the rain

In the dawn of the silvery day
Clouds seem to melt away
She brings the rain
Oh yeah she brings the rain
Oh yeah she brings the rain
Oh yeah she brings the rain
Oh yeah she brings the rain

Beste.lied.ooit.

STYLO ON MY MIND

2010-01-22T21:02:00.003+01:00

Wow. Die nieuwe Gorillaz. Ik vind voorlopig nog geen officiële video, maar 't is er als vanouds BOENK op. En Bobby Womack's stem klinkt nog even goed als eind jaren '80. Het is nu 22 januari 2010 & Stylo is misschien al dé popsong van het jaar...

En toch, en toch, toeval bestaat niet. Damon en de zijnen hebben het Noorse muzikale exportproduct bij uitstek precies wel héél grondig onder de loep genomen...

DIENSTMEDEDELING

2010-01-21T23:08:00.001+01:00

Ik heb zin in garnaalkroketten.

EMPIRE STATE OF MIND

2010-01-21T22:48:00.006+01:00

... suckt geweldig. Normaal kan ik Jay-Z zeker pruimen, en ook Alicia Keys heeft zo haar goede momenten. En ik snap dat mensen dwepen met New York en zo, maar jezus christus, wat een verschrikkelijk kankernummer. Put your lighters in the air, everybody say yeaaaaah. Yeah, right. Hele platte kak.

Dat moest ik gewoon eventjes kwijt, en eigenlijk stelt het niet meer voor dan een veredelde intro voor twee parels van documentaires die gratis en voor niets op youtube te bekijken vallen. Ik heb ze voor uw aller gemak hieronder ge-embed (bij deze wordt het ook eens tijd dat Van Dale zich wat aanpast aan het internettijdperk). De eerste duurt 25 minuten & volgt Jools Holland en Leslie Ash tijdens een nachtelijke uitstap in New York, ergens begin jaren '80... De tweede is dubbel zo lang en dateert van 1988. Het hele muzikale spectrum van die periode passeert de revue: van house, over hip hop naar acid en via wat omwegen helemaal terug. Essentieel kijkvoer voor iedere zichzelf respecterende melomaan!

DAILY DOSE #18

2010-01-21T22:38:00.005+01:00

't Doet er mij aan denken dat ik nog altijd Whatever happened to Susan Jane? moet zien... Hieronder een klein fragment waarin Nova, een androgyne homoseksueel met politieke aspiraties, geïnterviewd wordt op een feest waar mensen loos gaan op No tears. If you can't change the world, change your wardrobe. Ze zullen het graag horen in Haïti!

DAILY DOSE #17

2010-01-19T13:41:00.001+01:00

Il EST CINQ HEURES, PARIS S'ÉVEILLE

2010-01-19T13:00:00.007+01:00

Een welgemeende sorry voor het feit dat deze blog al een tijdje niet meer up to date is gebracht. Dat komt voor een groot stuk doordat ik een weekend in Parijs ben geweest voor de Beats In Space anniversary party. Het deed deugd om te zien dat het daar nog altijd same ol' shit is: arrogante klefferds, snobbishe meiden, epische - maar zo foute - grandeur, véél te dure drankprijzen én de occasionale clochard. Parijs blijft met stip één van m'n minst favoriete steden... Al een geluk dat het feest dik in orde was (of toch vanaf het moment dat Optimo is beginnen draaien). Ik weet er al bij al niet zoveel meer van (y'know, het was dan ook maar 12 euro voor een gin tonic...), maar ik herinner me nog wel deze sing-a-long ergens op het einde van de nacht:

Good times...

Het was ook goed om bij m'n terugkeer te zien dat ook in België alles nog same old was: Ronald die nog een moord opbiecht, Witsel die nog een witselleke doet, het bier dat opraakt, discussie over de selectie van Vervecken voor het WK, én Peter Vandermeersch die nog altijd in De Slimste Mens zit. Jammer, want Youp had nog voor veel hilarische momenten kunnen zorgen...

THE FINAL MAC

2010-01-15T19:30:00.009+01:00

Bethany C. van het fantastische Best Coast heeft op haar blog (klik!) een achtdelige documentaire over Fleetwood Mac's Tusk-album gepost. Ik ben er nog steeds niet uit of ik Rumours nu al dan niet nog net dat tikkeltje beter vind, maar dit is sowieso ge-wel-di-ge televisie (ge-wel-di-ge youtube bekt niet zo lekker). De documentaire start met beelden van de groep in de kleedkamer (check de ademhalingsmachine!), net voor ze opnieuw het podium op moeten voor een bis-nummer, dat je direct daarna ook te zien krijgt: het door Stevie Nicks magistraal gezongen Sisters Of The Moon. 't Zat toen toch nog allemaal iets strakker als onlangs in Antwerpen, zowel muzikaal als fysiek.... Dikke aanrader voor iedereen die iets of wat into the Mac is, en nog meer voor wie ze niet zou kennen!

Bethany waarschuwt er wel nog voor dat chapter 6 geluidloos is, maar niet getreurd (ik copypaste):
PART 6 IS MISSING AUDIO, BUT IT'S COOL TO WATCH IF YR HIGH.
Euhm, ja, sure.

En - klein extraatje (pun intended) - klik hier voor het grappigste artikel van 2010, so far!

DAILY DOSE # 16

2010-01-14T22:16:00.002+01:00

Kleine tribute aan Teddy Pendergrass, in de vorm van een daily dose. Don't leave me this way zal waarschijnlijk nooit meer hetzelfde klinken...

HOLY CRAP

2010-01-14T16:08:00.007+01:00

Teddy Pendergrass, Dennis Hopper (bijna), Yabby You, Jay Reatard... Dodelijke driedaagse.

DAILY DOSE #15

2010-01-13T18:11:00.002+01:00

THE FINAL GIG

2010-01-11T12:16:00.012+01:00

Nog eens eentje voor de fellow-Nederlandstaligen onder u, met twee motherfuckers van concerttips (die je uiteraard volledig naast je neer kan leggen, maar lees toch gerust verder...)!

Dikste aanrader mijns inziens is het optreden van Nurse With Wound in het STUK in Leuven. NWW bestaat al sinds 1978, en bestaat sinds 1981 alleen nog uit Steven Stapleton. In de afgelopen dertig jaar heeft hij een aantal avant-gardistische en industrial platen gemaakt die algemeen aanzien worden als regelrechte classics. In Leuven zal hij integraal Soliloquy for Lilith spelen. Die driedubbele LP was een geluidsexperiment die Stapleton en z'n vrouw opnamen door simpelweg te bewegen in de nabijheid van hun effectpedalen. Verwacht je trouwens ook maar aan fantastische visuals. Absoluut niet te missen...

Cruisin' for a bruisin' komt niet vanop Soliloquy for Lilith, maar ik wou het toch absoluut kwijt aangezien er een van m'n favoriete muziekmomenten allertijden aan vast hangt. JD Twitch van Optimo die dit om vijf uur 's morgens draait naar het einde van een feestje toe, op een boot langs een Brussels kanaal, en iedereen die spontaan begint te juichen... Faut le faire!

Ze zijn goed bezig bij STUK, want ook de tweede tip gaat langs in Leuven. Nu zaterdag speelt Noah Lennox aka Panda Bear (één derde van het fantastische Animal Collective) daar heel uitzonderlijk live... Voor wie niet in de buurt van Leuven woont, niet getreurd, want op zondag speelt mr Panda ook in De Kreun in Kortrijk (da wor bjiestig!). Wie Panda Bear nog niet kent, moet zeker Person Pitch uit 2007 eens beluisteren. Dromerige vocalen, repititieve electronica & wondermooie melodieën... Sowieso een van dé platen van het afgelopen decennium.

DAILY DOSE #14

2010-01-10T19:39:00.004+01:00

Seabird, seabird
Fly home
Seabird, seabird
Fly home
Like a lonely seabird
You’ve been away from land too long
Aw, too long

DAILY DOSE #13

2010-01-07T17:30:00.002+01:00

As heard on the excellent Purple Brain mix on Rvng Intl.!

THE FINAL HIPSTER

2010-01-07T15:27:00.008+01:00

Paste Magazine made a nice overview of a decade of hipsters. You can read it closely by clicking here.

I'm just wondering why hipspanics aren't included in the overview...

DAILY DOSE #12

2010-01-05T15:56:00.006+01:00

Certainly better known in A Certain Ratio's version, but at least equally good!

My friend David Mcfarlane also wrote a very niece piece about Fever Ray, you can find it here.

THE SECOND COMING

2010-01-04T16:09:00.005+01:00

First of all, happy new year to one and all of you !

This blog started off as a schooly thing in september, and I wasn’t too sure I’d continue updating it after the deadline. But here we are now, actually quite enjoying the whole thing. So I decided to give it another go, a second life with a new beginning & all…

Older posts will stay available, but a new year requires new resolutions. First of all, I’ll mainly be posting in English since I’ve had quite a few readers from overseas or non-dutch speaking countries. Hell, there’re even some readers from Wallonia, of all places! The second big change is that I won’t be bothered that much with what’s illegal or copyright protected anymore. Most of the music and pictures I’ll post is very old, and I’m not too sure that buying their music on itunes’ll actually support them or their families. So here we go, if anyone’s having a problem with something up on this site, just let me know. Stay tuned & watch out for more

PS: It would be nice to have just a little feedback from time to time, so don’t hesitate leaving any comments or dropping an email. Love letters by airmail please!

PPS: The Final Comedown might move someplace else on the interweb anytime soon, so keep checking for news!

DAILY DOSE #11

2010-01-04T16:01:00.003+01:00

Just click on the image & follow the instructions, it's for your own listening pleasure!

DAILY DOSE #10

2009-12-30T19:22:00.001+01:00

HYPE HYPE HURRAY

2009-12-30T18:39:00.005+01:00

Nog één keer slapen en we gaan naar 2010. Bye bye electroclash, ghettotech, glo-fi, blog house, hyphy, freak folk, microhouse, folktronica, mash-ups, new weird America, nu-rock, schaffel, crunk, trap-rap, grime, dance-punk, post-metal, screw, baile, Baltimore club, hipster metal, snap, glitch, nu-balearic, moan-wave, grindie, deathcore, nu-rave, juke, wonky, skweee, dubstep, kuduro, jerk, hypnagogic pop, crabcore enzovoort, enzovoort...

DAILY DOSE #9

2009-12-29T18:18:00.002+01:00

LIFE'S A BEACH (AND THEN YOU DIE)

2009-12-28T21:25:00.004+01:00

Zesentwintig jaar geleden dook Dennis Wilson zijn eigen dood tegemoet vanaf een boot, die ooit nog in zijn bezit geweest was. Lange tijd werd hij door het grote publiek aanzien als het zwarte schaap van de Beach Boys én de familie, ook al was hij het enige groepslid die ook echt surfte en ietwat rock'n'roll leefde. Zo wil de legende dat Dennis enkel bij de groep speelde omdat hun moeder Brian ooit verplicht had om hem te laten drummen. In 1977 gaf hij alle criticasters echter lik op stuk met het magistrale Pacific Ocean Blues, het allereerste solo-album van een lid van de Beach Boys. De laatste jaren van z'n leven waren een hel door alcoholmisbruik en verslavingen allerhande en in amper vijf jaar slaagde hij erin om alles te verliezen wat hem dierbaar was (geld, auto's, boten, vrouwen, ...).

NO REASON TO CHEER

2009-12-24T13:16:00.002+01:00

Check rond 1.54!

COMEDOWN OF THE YEAR 2

2009-12-23T18:21:00.013+01:00

Songs of 2009
Weinig uitleg deze keer, gewoon de naked truth. En twintig video's, voor als je je eens zou durven vervelen de komende dagen!

1. Kindness - Swinging party
De zanger klinkt wel heel hard als David Byrne, en ze hebben ook heel goed naar Loose Joints geluisterd, maar boy, wat een nummer...

2. Still Going - Untitled love
Eigenlijk gewoon een B-side voor Spaghetti Circus, maar oneindig veel beter. Schoonste nummer van het jaar, mos' def'!

3. Trailer Trash Tracys - Candy girl (demo)

4. Ariel Pink - Flashback

5. Best Coast - When I'm with you

6. Shit Robot feat. Ian Svenonius - Simple things (work it out)

7. Jonathan Jeremiah - Happiness (Quiet Village rmx)

8. Factory Floor - Lying

9. Mayer Hawthorne - I wish it would rain

10. 40 Thieves - Don't turn it off (Brennan Green rmx)
Spijtig genoeg is er geen video te vinden van de Brennan Green mix... Dan maar het origineel, maar geloof me: de roland-303 die Green erdoor mixt, maakt het op zijn minst dubbel zo goed!

11. Desire - Don't call

12. Azari & III - Reckless with your love

13. Woods - To clean

14. Animal Collective - Summertime clothes

15. Unknown - Tanki tanki

16. Prefab Sprout - Ride

17. Antony & The Johnsons - Epilepsy is dancing

18. Dollskabeat - Zodiac rising

19. Monsters Of Folk - Dear god

20. Mountain Of One - The sky is folding

COMEDOWN OF THE YEAR 1

2009-12-22T15:17:00.015+01:00

Albums of 2009

10. Black Meteoric Star - Blac Meteoric Star

Harder, sneller en vooral béter dan 99% van de hedendaagse techno-output!

9. Prefab Sprout - Let's change the world with music

De nieuwe van Prefab Sprout klinkt zoals de Pet Shop Boys zouden klinken, moesten ze anno 2009 nog even goeie muziek maken als pakweg 20 jaar geleden...

8. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Reminiscences ep

Reminiscences is goeie vintage Ariel Pink. Als je van iemand kan zeggen dat hij al vintage klint op z'n 31e, zit het mijns inziens wel snor.

7. Vibes - Psychic ep

Ik kan moeilijk verwoorden wat ik zo fantastisch vind aan Vibes. Klik op de hoes & oordeel zelf. Garrrrage!

6. Yura Yura Teikoku - Hollow me / Beautiful

Er is nog leven na de Pizzicato Five! Waar hun vorige albums & ep's vooral doordrenkt waren van sixties aandoende psychedelische rock, slaan de Japanse weirdo's van Yura Yura Teikoku nu wat meer een druggy seventiesrichting in. Dat ze op DFA tekenden zal daar ongetwijfeld wel voor iets tussen zitten, maar als dit het resultaat is: geen plobleem!

5. Wooden Shjips - Dos

Wooden Shjips klinkt als een kruising tussen Suicide en The Stooges (dank u Pitchfork), en daarmee is meteen ook alles gezegd. Groovy, groovy, groovy.

4. Bill Callahan - Sometimes I wish we were an eagle

U kent Bill Callahan misschien nog van het ter ziele gegane Smog? Op zijn tweede soloplaat lijkt Callahan weer een beetje terug te grijpen naar het vertrouwde melancholische recept, ware het niet dat hij op Sometimes I wish... kan bouwen op een - naar zijn normen - uitgebreide orkestratie (piano, drum én strijkers!?). De man heeft trouwens géén baard, en ook geen dikke bril of een muts. Iets waar ik altijd vanuit ga als ik z'n muziek hoor.

3. Cold Cave - Love comes close

Cold Cave doen hard hun best om te klinken als New Order met Ian Curtis op vocals (als we even buiten beschouwing laten dat New Order net ontstaan is omdat Curtis met z'n fikken niet van de Belgische meisjes kon blijven). En dat is absoluut geen probleem als dit het resultaat is. Hopelijk binnenkort ergens op een Belgisch podium!

2. Fever Ray - Fever Ray

Fever Ray is Karin Dreijer Andersson van The Knife, zonder haar broertje Olof. Dit klinkt een beetje zoals The Knife, maar dan trager en veel hypnotiserender. Ik weet nu al dat ik mezelf binnen dit en twintig jaar ga vervloeken omdat ik haar nooit live gezien heb...

1. Animal Collective - Merriweather Post Pavillon

Oh ja, dé onbetwiste nummer één. Animal Collective klonk nog nooit zo poppy, en toch psychedelisch. Nog nooit zo dansbaar, en toch bordurend op vocale tapijten waar Brian Wilson jaloers op zou zijn. Nog nooit, en toch. Start, stop, repeat.

COMEDOWN OF THE DECADE 2

2009-12-21T11:20:00.018+01:00

Albums of the decade

1. The Knife - Deep Cuts

2. Delia Gonzalez & Gavin Russom - The days of Mars

3. The Blow - Poor aim love songs (EP)

Ook goed (klik op de hoes!):

En dan vergeet ik nog M.I.A., LCD Soundsystem, Out Hud, Jay-Z, ...

RIP

2009-12-20T20:47:00.003+01:00

Brittany Murphy...

COMEDOWN OF THE DECADE 1

2009-12-19T23:39:00.010+01:00

Songs of the decade*

Eervolle vermeldingen (in no particular order):
The Walkmen - The rat / Sébastien Tellier – La ritournelle (the only love song) / Chromatics – In the city / Annie – Heartbeat / Kylie Minogue – Can’t get you out of my head / Clinic – Distortions / Lindstrøm & Prins Thomas – Mighty girl / The Long Blondes – Giddy stratospheres / Delia Gonzalez & Gavin Russom – Relevee (Carl Craig remix) / Liars – It fit when I was a kid / Glass Candy – Nueva version & remodelada / !!! – Me and Giuliani down by the school yard (a true story) / Phoenix – Too young / Metro Area – Miura / M.I.A. – Sunshowers

3. Panda Bear - Comfy in Nautica

coolness is having courage
courage to do what's right
try to remember always
just to have a good time

2. The Knife - Pass this on

1. LCD Soundsystem - Losing my edge
Ook Someone Great had perfect op nummer één kunnen staan maar qua relevantie is Losing my edge misschien nog net dat ietsje belangrijker/beter. Perfecte inschatting van de zeitgeist en hilarische (edoch ietwat pijnlijk herkenbare) lyrics.

*Uiteraard zijn deze lijstjes subjectiever dan het onveiligheidsgevoel in de gemiddelde grootstad, maar laat dat vooral de pret niet bederven!

THE FINAL HOUSEPARTY

2009-12-18T15:02:00.003+01:00

Voor al uw youtube-feestjes:
twoyoutubevideosandamotherfuckingcrossfader. Beste uitvinding van 2009!

DAILY DOSE #8

2009-12-17T14:02:00.001+01:00

Sneeuwmuziek.

DAILY DOSE #7

2009-12-16T17:56:00.004+01:00

Moustache galore, uit deze fantastische Italiaanse film:

THE FINAL PORN

2009-12-16T10:21:00.005+01:00

Iedereen heeft ongetwijfeld al gehoord van Nailing Palin, de seksparodie op Amerika's meest intelligente politica, waarin Sarah eigenhandig (no pun intended) afrekent met een stel malafide Russen die via de achterdeur binnenkomen (andermaal, no pun intended, leest u er het script maar op na!). Maar kent u Keeping it up for the Kardashians? En wat met Pulp Friction? Onder uw radar gepasseerd, zegt u? Wees gerust, ook onder die van mij.

Klik hier voor de top ten porn parodies of 2009. Winnaar is Spunk'd the movie, starring Lindsay Blowhan, Cumdoleezza Rice & Hairless Hilton!

Met dank aan Twitter.

L'AMEUBLEMENT FINALE

2009-12-15T21:25:00.006+01:00

Toen ik onlangs door een drukke Brusselse winkelstraat slenterde waar achtereenvolgens Milow en f*cking Coldpay door de luidsprekers schalden, moest ik denken aan iets wat ik onlangs las in Words and music van Paul Morley.

Of het nu nog net de negentiende of het begin van de twintigste eeuw was, doet weinig ter zake. Feit is dat ene Erik Satie indertijd muziek probeerde te maken die enkel en alleen als omlijsting diende. Musique d’ameublement, meubelmuziek. Die muziek was er om genegeerd te worden, en toch ook om ergens een indruk na te laten. Net zoals een goeie soundtrack doet bij een film… Satie vond de ambient uit, jaren voor John Cage of Brian Eno er furore mee maakten. In 1920 schreef hij een muziekstuk dat moest dienen als pauze tijdens een concert in een Parijse galerij. Het was niet de bedoeling dat de mensen zouden luisteren, de muziek moest gewoon fungeren als behang. De allereerste keer dat de muzikanten het stuk begonnen te spelen, draaiden alle mensen zich om en verstomden alle conversaties. Satie moest hen in hoogsteigen persoon overhalen om verder te doen waar ze mee bezig waren. Hij schreef muziekstukken met titels als For an Assembly Hall, For a lobby of – mijn favoriet – For a shop window. Een idee dat Eno later schaamteloos kopieerde voor zijn befaamde Music for airports.

What a difference a century makes... Amper honderd jaar later is het procedé volledig omgedraaid en gebeurt meer als negentig procent van alle muzikale input onopgemerkt. En toch durf ik betwijfelen of dit nu is wat Erik Satie voor ogen had toen hij aan z’n experimenten begon.

DAILY DOSE #6

2009-12-15T20:03:00.001+01:00

WAAROM IK DOE WAT IK DOE

2009-12-14T12:37:00.008+01:00

Onlangs in een lokale boekenwinkel Het beste uit de tijdschriften 2009 meegegraaid om te doorbladeren op een dood moment. Wist ik veel dat er één van de beste reads van het jaar in zou staan. Klik hier voor de pdf-versie, en scrol naar pagina 7 voor het kortverhaal Waarom ik doe wat ik doe van Joost Vandecasteele. Ik denk dat ik me héél vlug zijn verhalenbundel ga aanschaffen...

Teaser:
Dit is wat ik doe, ik verzin levens voor mensen die ik niet eens ken. Zoals mijn fictieve buurjongen die alle filmpjes op youtube aan het bekijken is, over veertig jaar zal hij sterven met uitgebrande ogen nadat hij 55.768.653 homemade movies en drie mensen van vlees en bloed heeft gezien, waaronder zichzelf één keer in de spiegel, of mijn verre deugdelijke nonkel die iedere zaterdag naar een gespecialiseerde sm-club gaat waar hij volledig in het leer en vastgebonden en gekneveld naar slechte komieken moet kijken.

DAILY DOSE #5

2009-12-14T11:48:00.004+01:00

DAILY DOSE #4

2009-12-11T18:17:00.003+01:00

Vanavond in Netwerk Aalst, de God van lo-fi rock'n'roll, (a)live & very much kicking!

DAILY DOSE #3

2009-12-09T17:16:00.001+01:00

DAILY DOSE #2

2009-12-08T14:43:00.004+01:00

There's a girl named Kate and she thinks she's really great, but she's not...

DAILY DOSE #1

2009-12-07T14:58:00.002+01:00

TEST

2009-12-07T14:21:00.004+01:00

De eerste drukke (werk)piek van het jaar is voorbij, dus ik hoop dat ik nu weer wat meer tijd heb zal hebben om gerief te posten. Nooit gedacht dat ik het nog zou zeggen, maar ik heb het een beetje gemist.

Vanaf nu kan je hier trouwens elke dag een nummer vinden, ter download. Virtually living on the edge! Gewoon klikken op de afbeelding, de rest wijst zichzelf uit. O ja, als je de moeite zou nemen om te luisteren, laat dan gerust wat feedback achter!

LIKE TOTALLY THE FINAL LIKE

2009-12-01T19:53:00.003+01:00

Hoeveel keer kan iemand in herhaling vallen tijdens een één uur durende show?

WORLD AIDS DAY

2009-12-01T11:21:00.014+01:00

Vandaag, 1 december, is het - nog maar eens - World Aids Day. Nog maar eens, tot het hopelijk ooit niet meer nodig zal zijn. Aangezien nieuws pas écht impact heeft als er elitepersonen bij betrokken zijn, stel ik u voor aan één van mijn onvolprezen muzikale helden (Freddie Mercury viel nét uit de boot, aangezien er nog weinig aan voor te stellen valt).

Arthur Russell moet zowat één van de meest veelzijdige muzikanten uit de geschiedenis van de popmuziek geweest zijn. En dan bedoel ik niet dat hij elfendertig instrumenten beheerste, nee, hij was eerder veelzijdig qua genre en stijl. Russell componeerde avant-gardistische cellomuziek met Philip Glass, ranselde melancholische country uit z'n gitaar en producete samen met Nicky Siano het beste disconummer aller tijden. Ik zie het Pete Doherty nog niet direct doen, misschien zal het voor een volgend leven zijn...

Ab-so-lu-te must-have is het album Another Thought, dat twee jaar na zijn dood voor de eerste keer gereleased werd. Another Thought is een compilatie van soms trieste, soms optimistische, maar altijd héél intieme liedjes. Het album is een compilatie van muziek die hij schreef in de jaren voor zijn dood, en er staan vooral liedjes voor stem en cello op. U wilt niet weten hoeveel keer deze plaat ten huize van E.D. zal opliggen tijdens deze donkere, depressieve k*tperiode die enkel nog ‘winter’ wordt genoemd door een ex-moustache die betaald wordt om optimistisch te komen doen op tv. Het doet de rest van de plaat absoluut oneer aan, maar speciale vermeldingen voor het übermelancholische A Little Lost, This Is How We Walk On The Moon en het wat rijker georchestreerde In The Light Of The Miracle.

Tweede must-have is The World Of Arthur Russell, een compilatie van zijn wat meer experimenteel en disco-georiënteerde muziek, gemengd met ouder cello-werk (oa vanop Another Thought). Hoogtepunten zijn Go Bang!, gemixt door François Kevorkian, en het geweldige Is It All Over My Face, op zijn beurt gemixt door de eveneens aan Aids gestorven Larry Levan. Enigste minpuntje: Kiss Me Again, in 1978 door Russell en Nicky Siano geproducet onder hun Dinosaur-alias (en mét David Byrne op gitaar), staat niet op de plaat. Gemiste kans, want beste disco-nummer aller tijden!

In 2008 bracht Rough Trade ter gelegenheid van de Wild Combination-documentaire over Russell nog het akoestische Love Is Overtaking Me uit, een verzameling van poppy folk & country. Een klein beetje minder essentieel, maar toch ook weer oorverdovend mooi. Klik!

SEKS VERKOOPT!

2009-11-25T22:23:00.002+01:00

Nu ben ik eens benieuwd wat er gaat gebeuren met het aantal hits op deze pagina...

SUNDAY NIGHT BLUES

2009-11-22T22:25:00.004+01:00

Momenteel geen tijd voor schrijfsels allerhande, maar dat komt nog wel, dat komt nog wel...

THE FINAL TONGUE-IN-CHEEK

2009-11-19T22:54:00.013+01:00

Toch eventjes moeten bulderlachen toen ik dit voor de eerste keer zag...

Geht in die Knie
und klatscht in die Hände,
beweg deine Hüften,
und tanz den Mussolini
tanz den Mussolini

Dreh dich nach rechts,
und klatsch in die Hände
Und mach den Adolf Hitler,
tanz den Adolf Hitler

Und jetzt den Mussolini
beweg deinen Hintern,
beweg deinen Hintern,
klatscht in die Hände,
tanz den Jesus Christus

Geh in die Knie,
und dreh dich nach rechts,
und dreh dich nach links,
klatsch in die Hände,
und tanzt den Adolf Hitler,
und tanzt den Mussolini,
und jetzt den Jesus Christus

DISCO, FINALLY

2009-11-17T22:38:00.010+01:00

Ik ben vandaag bovenstaand pareltje gaan bestellen en ik sta niet in voor mijn schoolresultaten als het pakje voor de zesde december arriveert. Voor één keer hoop ik uit de grond van mijn hart dat die bebaarde Spanjaard met z'n zwarte knechten wat aan de late kant is. Kwestie van in de kerstperiode ook nog iets om handen te hebben. The Disco Files is een kleine 500 pagina's tellend naslagwerk met foto's, platenreviews en interviews met godenkinderen als David Mancuso en Larry Levan (over wie je hier ongetwijfeld meer zal lezen op Wereld Aidsdag, tenzij deadlines en een examen daar een stokje voor steken!). Het boek is uitgebracht door de discofreaks van DJHistory.com en door hier te klikken kan je gratis en volledig legaal een kleine preview downloaden. Dis go dis way, dis go dat way!

HUNGRY FOR THE POWER

2009-11-15T22:43:00.006+01:00

Beste American Psycho pastiche ooit! Al blijft het me verbazen dat de video zo lang op youtube blijft staan. Nochtans komen alle elementen om zonder pardon verwijderd te worden uitgebreid aan bod: seks, zweepslagen, sperma, geweld, headshot, uitgerukte organen, ... Heerlijke clip, fan-tas-tisch housenummer. Wie niet vies is van een uitgebreidere muzikale flashback naar het New York van eind jaren '80, klikt hier voor de myspace van Azari & III.

DE S VAN SAFE

2009-11-15T15:59:00.002+01:00

En voor alle fans van Mariah Carey: I juss wanna mek yu fill like yu never dee

ENTRETEMPS, SUR LA LUNE

2009-11-14T09:53:00.009+01:00

Breaking news: de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft water gevonden op de maan. Dat laat ruimte (no pun intended) voor een permanente maanbasis.

Misschien hoog tijd om ook eens zo'n sonde naar Afrika te sturen, naar het schijnt zijn ze daar nog steeds druk op zoek...

THE FINAL DRUM

2009-11-09T12:57:00.010+01:00

Rockdrummer Jerry Fuchs (34) is zondag in New York om het leven gekomen toen hij uit een lift sprong en per ongeluk in de liftschacht viel. Dat meldt de krant New York Post. Fuchs drumde onder meer voor de dance-punkband !!! en de psychedelische, instrumentale band Maserati, die vooral in de VS bekend zijn. Getuigen zeggen dat Fuchs uit een vrachtlift sprong die iets boven de verdieping waar hij moest zijn, was blijven steken. Hij bleef echter met een kledingstuk aan de lift hangen waardoor hij in het gat tussen lift en vloer viel. Fuchs stortte vijf verdiepingen naar beneden en overleed later in het ziekenhuis.

Na het vertrek van John Pugh XI zal het nu wel finaal afgelopen zijn voor !!! (ofte Chk Chk Chk, of Pow Pow Pow, of desnoods Uh Uh Uh). Elk optreden opnieuw, of het nu op Pukkelpop of in de AB was: dak eraf, publiek in trance, iedereen volledig bezweet naar huis. Van alle hedendaagse bands die ik al heb mogen aanschouwen, hebben ze de beste show in huis. RIP Fuchs, RIP Chk Chk Chk...

Voor de aandachtige kijker nog een kleine Waar is Wally?: ondergetekende komt, weliswaar 15kg lichter, ook meermaals in de video.

HOE MEER ER MET BAKJES WERKT, HOE BETERE!

2009-11-08T12:40:00.003+01:00

T'VEUX QUELLE SAUCE CHEF?

2009-11-06T12:13:00.008+01:00

Américaine

Andalouse

Barbecue

Banzaïsaus

Béarnaise

Bickysaus

Chinasaus

Cocktail

Curry

Curry ketchup

Hawaï

Hollandaise

Looksaus

Maffia

Mammoet

Mayonaise

Mosterd

Provençale

Pepersaus

Pickles

Pitasaus

Samourai

Satésaus

Schaschliksaus

Shogun

Sauce special

Stoofvleessaus

Tartaar

Tomatenketchup

Zigeunersaus

AGENT DOUBLE-O-SOUL

2009-11-04T16:01:00.007+01:00

Dit weekend is het zo ver. Dan komt u aller favoriete wigga voor het eerst naar België. Vrijdag doet hij Het Depot in Leuven aan (present!), zaterdag de Make Up Club in Gent. Mierzoete soul waarop Al Green jaloers kan zijn en grooves die nòg smoother zijn dan een XL Strawberry Banana Smoothie van Starbucks. Ladies & gentlemen: Mayer Hawthorne!

BUNNY MUNRO

2009-11-04T15:31:00.012+01:00

‘Hi, Dad!’ says the boy.
‘You got a suitcase?’ says Bunny.
‘I don’t know, Dad.’
‘Well, find one!’ says Bunny, flinging his arms out to the sides in mock-exasperation. ‘Jesus! Haven’t I taught you anything?’
‘What for, Dad?’
‘What do you mean, “What for?”’
‘What do I need a suitcase for?’ says the boy, thinking – He’s sending me away – and he feels the wind rush out of him.
‘Well, what do you think you need a bloody suitcase for?’ says Bunny.
‘Am I going somewhere?’ says the boy, jumping from foot to foot and wiping at his forehead with the back of his hand.
‘Not I,’ says Bunny, ‘We…’
‘We?’
‘Yeah.’
‘Where are we going, Dad?’

Bunny Munro is een deur-tot-deur-verkoper van handcrèmes, en meer bepaald een ranzige, seksverslaafde alcoholistische deur-tot-deur-verkoper. Klik hier om Nick Cave in hoogsteigen persoon te horen vertellen waaraan Bunny zoal denkt op de terugweg naar huis, nadat hij net een avondje in een motel heeft doorgebracht met een hoertje. Geloof me, het maakt elke verdere omschrijving overbodig.

Nadat zijn vrouw zelfmoord pleegt omwille van zijn vele escapades, staat Bunny er alleen voor. Hij moet verder, en hij besluit negenjarige zoon Bunny Jr. mee te nemen op verkoopronde. Het verkopen wil echter niet zo goed lukken, want het enige waar Bunny constant aan denkt, is seks. Zo is Spinning Around van Kylie Minogue een ode aan anale seks en vergelijkt hij bijten in een Big Mac op een wel heel erg plastische manier – kaas, saus, zacht vlees – met beffen. Bunny Munro geilt op alles wat een rokje aan kan, ook al is het meisje in kwestie 14 jaar en draagt ze een enorme beugel. Terwijl hij huis na huis aandoet om zich te ontdoen van de handcrèmes en zijn eigen zaad, wacht Bunny Jr. buiten in de auto met zijn encyclopedie op schoot.

Gaandeweg raakt Bunny de weg echter kwijt in zijn zelfoverschatting en paranoia, en hij stormt – terwijl hij lustig zijn clientèle verder neukt en liters alcohol en ettelijke pakjes sigaretten consumeert – schijnbaar zijn eigen einde en dat van zijn zoontje tegemoet in een allesverzengende finale die veel wegheeft van een goede David Lynch.

Cave heeft ongetwijfeld alleen rabiate fans, of felle tegenstanders. Door zijn misogyne vertelstijl en het apocalyptische verloop van het verhaal laat hij ook geen middenweg open. Feit is: Cave schrijft op een hilarische en vlotte manier, maar hij laat ook niet na om zijn karakters en hun onderlinge relaties verder uit te diepen. Als het boek eenmaal uit is, blijf je zeker – mede door het enigszins open einde – nog een tijdje met een ongemakkelijk gevoel achter.

FINALLY, COMING SOON....

2009-10-30T11:34:00.008+01:00

Door allerlei omstandigheden (trouwfeest!) en opdrachten allerhande, heb ik geen tijd meer om te schrijven wat ik deze week wilde schrijven. Daarom deze korte coming soon...

Ergens in de nabije toekomst: impressies van de boeken die ik onlangs gelezen heb (The death of Bunny Munro en De donkere kant van de zon: Over popmuziek), of die ik binnenkort absoluut wil lezen (Hoe ik nooit de Ronde van Frankrijk voor min 12-jarigen won (en dat het me spijt)), concertnieuws, nieuwe oude muziek, blogtips (als in tips voor goeie blogs, niet tips om te bloggen), enzovoort enzoverder.

En als je zondagnamiddag niet weet wat gedaan, kom gerust langs...

WHY ANDREW SULLIVAN BLOGS

2009-10-30T10:59:00.005+01:00

Andrew Sullivan. Bloggen als nering. Dan moet je al eens een beetje reclame voor je eigen zaak maken natuurlijk. In een lang én interessant essay gaat Sullivan dieper in op zijn beweegredenen om te bloggen.

Dé motivering om te bloggen voor Sullivan is de interactie met zijn lezers. De man houdt van het idee van exclusive writing, heel direct, to the point. Een manier van schrijven waarbij hij niet moet inboeten aan editoriale vrijheid. Verder vindt hij het ook heel belangrijk dat de toon van een blogpost cordiaal is, want, zo zegt Sullivan, "bloggen is eigenlijk niets anders dan een ordinaire, one on one, gedachtewisseling."

Enkele korte bedenkingen hierbij: ik kan me moeilijk van het idee ontdoen dat Sullivan bloggen vooral fijn vindt omdat hij degene is die de meeste output produceert. Mij lijkt zijn blog toch niet zozeer een gedachtewisseling tussen twee evenwaardige gesprekspartners. Sullivan is veeleer een tv-presentator met een legertje volgelingen is, de gastheer - om het met zijn eigen woorden te zeggen - die kan kiezen of hij ontvangt, discussieert of modereert. Ter verdediging van Sullivan: hij geeft zelf aan dat bloggen dichter aanleunt bij radio of tv dan bij de klassieke geschreven pers. Het is geen toeval dat tv en radio veel vatbaarder zijn voor personencultus dan de geschreven pers (juj Oprah, juj Peter Van De Veire, juj Andrew Sullivan!). Ook zijn stelling dat bloggen meer conversatie dan productie is, doet me een beetje huiveren. Misschien ligt het aan mij, maar ik lees liever goed gestileerde stukjes proza of poëzie dan vluchtig geventileerde meningen over ditjes en datjes in de actualiteit. Ik ga niet ingaan op het feit dat hij Plato, Karl Kraus en Montaigne als eerste bloggers ziet, het mag duidelijk zijn hoe belangrijk de man zijn eigen stiel vindt.

Er zijn drie dingen die ik wél wil onthouden. De eerste is dat een blog moet bewegen om bestaansrecht te hebben. Beter af en toe een korte, desnoods zelfs ridicule post, dan een volwaardig essay elke twee weken. Zijn stelling dat bloggen dieper graaft dan gewone journalistiek is de tweede. Volgens Sullivan komt dat enkel en alleen door het hyperlink-fenomeen. Dat is zeker een beetje overroepen, maar het stemt tot nadenken. Bronnen kunnen inderdaad met één muisklik geverifieerd worden, maar laat ons vooral niet vergeten dat Het Internet nog altijd voor 95 % uit onbetrouwbare bagger bestaat. En Sullivan mag dan wel een goeie septische filter op zijn blog hebben, dat geldt daarom nog niet voor miljoenen andere bloggers. Ten slotte onthoud ik vooral dat een blogpost kort moét zijn., want internet is iets vluchtigs. Niemand heeft het geduld om, zoals je met een boek of een krant, een paar uur te spenderen aan het lezen van tekst op een computerscherm. Er is nog zoveel om naar door te klikken. En bovendien doet te lang voor de computer zitten pijn aan de ogen. Waarvoor dank, Andrew.

FINAL BIT OF HAPPINESS

2009-10-29T14:55:00.005+01:00

Track van het jaar.

THE FINAL FLY

2009-10-29T13:07:00.004+01:00

Meer hier.

DAS UNWIDERRUFLICHE GLÜCK

2009-10-23T16:09:00.003+02:00

THE FINAL COUNTDOWN

2009-10-20T23:11:00.009+02:00

Nog 4 keer slapen. En dan krijgen we dé show van het jaar in de Brusselse K-Nal. Hoge verwachtingen zijn nooit goed, dat is vorige week (klik!) nog maar eens gebleken, maar ik kan het niet helpen. Glass Candy is voor mij gewoon één van de beste bands van de noughties. Geniaal is misschien wel een goeie omschrijving voor wat ze doen, of ze nu glam rock maken zoals in hun begindagen, of een gladde mix van R&B en electronica zoals vandaag.

Tickets zijn bovendien helemaal niet duur (8,5€), en je krijgt er een show van Desire (een ander project van Johnny Jewel) en een dj-set van labelbaas Mike Simonetti bij. Need I say more? Ik dacht het niet.

THE FINAL COOL

2009-10-19T21:30:00.001+02:00

THE FINAL COMPILATION

2009-10-18T21:36:00.014+02:00

Aangezien ik over het optreden van Fleetwood Mac weinig zinnigs te vertellen heb (behalve dat het vroeger (klik!) waarschijnlijk veel en veel beter was) en aangezien ik weinig inspiratie heb voor Interessante Posts, een klein en misschien ook wel een beetje weird muzikaal intermezzo.

Een mens kan het nooit druk genoeg hebben. Daarom ben ik – tussen het taken maken, broeken slijten op schoolbanken & aan de andere kant van de schoolbanken staan – voor een tweede keer begonnen aan een compilatie vol fantastische Arabische muziek. De eerste keer is alles in laatste instantie tussen de plooien van mijn harde schijf verdwenen toen Windows besloot om ermee op te houden. Waarvoor nogmaals dank, beste Bill (klik!) .

Gelukkig is compilaties bijeen knutselen zowat de leukste bezigheid op de planeet Aarde, en daarvoor geef ik graag mijn (momenteel) heel schaarse vrije tijd op. Research doende en internet afschuimend (nominalisering hurray!) ben ik op een aantal parels gestoten. En parels, die behoren toe aan de zwijnen. Geniet ervan.

Het eerste nummer vond ik al zoekend naar een videoclip van Yaz Gazeteci van Selda (het gaat om een cover van dit geniale nummer). Ladies & gentlemen, Derdiyoklar!

Next in line is de Bendaly Family uit Koeweit, en het is een specialleke. Do you love me, een oosterse mix van pathetiek en zomerse sixtiespop in een videoclip die zo fout is dat het fantastisch wordt.

De overgrote meerderheid van de mensheid zal waarschijnlijk zeggen dat ze Najat Aatabou niet kennen. Tot ze dit (klik!) horen. Mevrouw Aatabou wordt ondertussen slapend rijk, aangezien de bros in eerste instantie vergeten waren te vragen of ze haar nummer mochten samplen. (Sorry dat ik voor één keer inconsequent met videoplayers omspring, maar deze footage is te mooi om ze niet te posten.)

En hup, afsluiten doen we met de legendarische Omar Souleyman. In een niet zo ver verleden was de Syriër nog in Hasselt te bewonderen (beleven is misschien een betere woordkeuze). Huuuuuuuuuuuppaaaa, cultuurclash.

THE FINAL RIFF

2009-10-12T20:27:00.015+02:00

Bam. De soundtrack bij een soort final comedown. Vergeet Black Sabbath, Blue Cheer moeten zowat dé pioneers van hardrock geweest zijn. In het gezegende jaar '68 legden ze met Vincebus Eruptum (en dankzij een serieuze dosis LSD) een blueprint voor alle zwaardere gitaarmuziek die later zou volgen. Hun invloed op pakweg Fu Manchu of Queens Of The Stone Age valt nauwelijks te overschatten. Peterson was bassist, zanger en hart van de groep en is deze morgen in Duitsland overleden.

Tune in, tune out

THE FINAL ANAGRAM

2009-10-11T19:47:00.004+02:00

veridis quo
veri disquo
very disco
disco very
discovery

THE FINAL PLAYBACK

2009-10-08T17:14:00.008+02:00

Het gebeurt heel zelden. Dat iemand playbackt en er mee weg komt. En f*ck, wie had twintig jaar terug ooit kunnen voorspellen dat er dingen als internet en youtube zouden bestaan? Nog veel zeldzamer is het als iemand fout playbackt en er mee weg komt. En het zeldzaamst zijn de mensen die van het fout playbacken een kunst maken. Ze doen het op zo'n naturelle manier dat niemand er om maalt. De zonnekoning der foute playbackers is ongetwijfeld Tim Maia.

De man, geboren en getogen in de ultieme carnavalstad Rio De Janeiro (waar anders?), specialiseerde zich in het maken van een lichtvoetige mengeling van samba, soul & bossa nova. De start van z'n carrière, begin jaren zestig, liep niet van een leien dakje. Maia zat zelfs even in een Amerikaanse gevangenis voor het bezit van marihuana. En toch scheen er - figuurlijk - licht aan de Braziliaanse horizon. Na wat succesjes in de eerste helft van de seventies, brak hij volledig door in 1978 met z'n album Tim Maia Disco Club & een paar opgemerkte passages in tv-shows. Dat Maia in 1998 stierf aan een samenloop van "omstandigheden" (obesitas, diabetes, te hoge bloeddruk, ... Name it, he's got it!) doet verder weinig ter zake want het zijn net die passages op tv die enigszins relevant zijn voor deze post. De voorbeelden van zijn playbacktalent op youtube zijn legio, maar wat volgt is toch wel van de overtreffende klasse. En, mind you, de muziek is ook behoorlijk fantastisch. Watch and learn!

THE FINAL BEGINNING

2009-10-08T16:12:00.007+02:00

Deze allereerste post is niet bepaald bedoeld als een soort State of the Union, ook al zal dat misschien zo lijken. Ze dient meer als een soort toelichting over het hoe & waarom van deze blog. Of het waarom & hoe, zo u wilt.

Waarom dan? Omdat er nu een incentive is. Omdat het een opdracht is voor het vak internetjournalistiek, en opdrachten zijn er om te vervullen. Omdat je uiteindelijk altijd iets te vertellen hebt, ook al heb je helemaal niets te vertellen. Omdat er misschien ergens op deze aardbol wel één persoon zit te wachten op jouw mening. Omdat teveel vrije tijd nooit goed is. Omdat je er altijd vanuit moet gaan dat je dé blog der blogs aan het maken bent. The final blog dus.

En hoe dan? Door op regelmatige basis (of dat is toch de bedoeling) iets te posten dat ik zelf interessant vind, grappig of zò banaal dat het weer fantastisch wordt. Je zult merken dat de inhoud van de posts veelal iets te maken zal hebben met muziek. En dan vooral oude of foute of weirde muziek. Dat is nu eenmaal iets dat me bezig houdt, dag en - bij momenten - nacht. Maar alsjeblief, verwacht geen uitgebreide recensies, of een overload aan downloads (illegaal & schoolopdracht gaan nu eenmaal niet zo goed samen). Daar zal ik naar alle waarschijnlijkheid geen tijd voor hebben, en die zijn er zo al genoeg.

ONE

2009-10-04T23:09:00.002+02:00